مادرم تنها باسواد روستا بود که مسئولیت نوشتن نامه برای اهالی روستا را به عهده داشت اغلب مردان روستا برای کار کردن در فصل پاییز و زمستان به تهران میرفتند و چون رفت و آمد به تهران خیلی سخت بود معمولا چندین ماه در آنجا میماندند و در این فاصله تنها وسیله ارتباطی آنها با خانواده نامه بود هر وقت یکی از اهالی روستا از تهران به روستا بر میگشت تعداد زیادی نامه از مردانی که در آنجا مشغول کار بودند را به همراه خود به روستا میآورد و بعضا مقداری پول، لباس، کفش، پارچه، قند، چای و سایر مواد لازم خانواده
برچسب:
نویسنده: کسری امیری
تاريخ: پنجشنبه
13 آذر
1404 ساعت: 11:26